Zmarła Profesor Ewa Pieczyńska

Pofesor Ewa Pieczyńska

11 grudnia odeszła nasza „Szefowa”, Pani Profesor Ewa Pieczyńska, wieloletnia kierowniczka Zakładu Hydrobiologii, dama polskiej limnologii.

Rozpoczęła swoją drogę zawodową w 1955 r., na rok przed ukończeniem studiów na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi. Do końca była z Wydziałem Biologii związana. Zainteresowania naukowe Pani Profesor skupiały się wokół środowiska i organizmów litoralu jeziornego. Prowadziła pionierskie badania, stanowiące milowe kroki w rozwoju limnologii. Przez długie lata utrzymywała bliskie intelektualne kontakty ze sławami limnologii światowej. Wiele wyników Jej badań trafiło do renomowanych czasopism międzynarodowych i znalazło miejsce w podręcznikach akademickich. Zasłynęła badaniami nad ekologią pobrzeża jeziornego i była twórczynią i animatorką szkoły badań nad litoralem jeziornym. Tych zagadnień dotyczy także większość bardzo wielu prac magisterskich i kilkunastu doktoratów przygotowanych pod Jej opieką.

Obok znakomitych osiągnięć naukowych, w bogatej karierze akademickiej Pani Profesor nie brakowało ważnych funkcji. Chyba najważniejszym Jej dziełem było to, że po trudnych latach, jakie nastały dla ówczesnej Katedry Hydrobiologii po śmierci Profesora Mariana Gieysztora (1962 r.), potrafiła zebrać wokół siebie grono młodych absolwentów Wydziału i począwszy od 1964 r. budować ją na nowo, pod szyldem Zakładu Hydrobiologii. Pani Profesor umiejętnie kierowała nami przez dwadzieścia lat, organizując badania, dydaktykę, przyjmując doktorantów, nowych asystentów i adiunktów i generując w Zakładzie przyjazne relacje międzyludzkie i wspaniałą atmosferę. Była to wówczas świetnie prosperująca placówka naukowa i dydaktyczna, znana w kraju i zagranicą. A także nasz prawdziwy, drugi dom.

Pani Profesor Ewa Pieczyńska pełniła wiele funkcji akademickich i naukowych. Była dziekanem Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego, przewodniczącą Rady Naukowej Instytutu Zoologii, członkiem Senatu UW, pełniła kierownicze funkcje i była członkiem wielu towarzystw naukowych, Komitetów, Rad naukowych, krajowych i międzynarodowych komisji ekspertów. Była jedną z założycielek Polskiego Towarzystwa Hydrobiologicznego i jego członkinią honorową oraz laureatką medalu im. Alfreda Lityńskiego za wybitne osiągnięcia w limnologii. Przez blisko 40 lat nieprzerwanie pełniła w nim różne funkcje: od skarbnika Zarządu Głównego, sekretarza Komisji Nagród do przewodniczącej Głównej Komisji Rewizyjnej.

Choć od wielu lat była na emeryturze i coraz rzadziej bywała w Zakładzie, do ostatnich dni była aktywnym członkiem naszego zespołu, i nigdy nie przestaliśmy nazywać Jej Szefową. W trakcie naszych seminariów i dyskusji naukowych czy luźnych rozmów miała zawsze mądre, trafione w sedno komentarze i uwagi. Była pełna życzliwości dla swoich kolegów i studentów, cierpliwa, wyrozumiała i dyskretna, choć także wymagająca. Była dla nas niewątpliwym autorytetem, odwoływaliśmy się do Niej nie tylko w sprawach naukowych, ale i w trudnych problemach zawodowych i życiowych. Pani Profesor nie wierzyła w ludzkie złe intencje ani podłość, wykazywała tu rodzaj dziecięcej ufności i próbowała usprawiedliwić nawet oczywiste nasze uchybienia. Nigdy nas nie osądzała i zawsze mogliśmy liczyć na Jej koncyliacyjne, mądre stanowisko. Nigdy nie podnosiła głosu i nie nadużywała swojego stanowiska, a jednak liczyliśmy się z Nią wszyscy, darząc Ją wielką sympatią, szacunkiem i przywiązaniem. Jej odejście to dla nas wszystkich bolesna i nieodżałowana strata. Nieodwołalnie zamknięty ponad półwieczny piękny rozdział w historii Zakładu Hydrobiologii. 

Pogrzeb odbędzie się w poniedziałek, 21 grudnia.na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie, ul. Wincentego 79. Około godz 13.30 wyruszy kondukt pogrzebowy  spod starego, drewnianego kościoła na Cmentarzu Bródnowskim, do miejsca spoczynku.

Realizacja NETMAX